De Geluksonderbroek Hobbytekst

Het eerste verhaal dat ik schreef voor de cursus creatief schrijven in januari 2012. Opdracht: schrijf iets over je lievelingskledingstuk. Lees hier het hele verhaal!

Het is misschien niet helemaal de goede benaming. Het impliceert dat het aantrekken van deze onderbroek geluk brengt. Ik denk niet dat dat het geval is, al blijft de ijdele hoop dat ik er ietsje beter door ga voetballen.

Er ging een zorgvuldige zoektocht aan vooraf. Er worden namelijk veel eisen gesteld aan een goede geluksonderbroek. Geluksonderbroek word je niet zomaar. Het belangrijkste is dat hij niet tussen de billen kruipt tijdens het rennen. Een goede onderbroek mag je niet afleiden tijdens het spelen, je hebt het al druk genoeg. Met je haarbandje, je veters en het  bewonderen van je oorlogswonden. Daarnaast moet de onderbroek zonder problemen met de witte was kunnen worden meegewassen op 60 graden. Als laatste moet de geluksonderbroek van katoen zijn, want katoen neemt het zweet het beste op en zo kan je achteraf nauwkeurig je zweetproductie bestuderen.

Ik heb de onderbroek in januari 2006 gekocht op een markt in Ankara. Ik was daar en verkeerde in grote onderbroekennood. Ik kocht een setje van drie zwarte katoenen onderbroeken met uiterst functionele pasvorm. Na thuiskomst bleven de onderbroeken in mijn systeem, want ze zaten eigenlijk best lekker. Op een zeker moment zijn twee van de drie onderbroeken gesneuveld. Toen was er nog één onderbroek over. En toen begon ik dus met voetballen. In de testperiode heb ik verschillende onderbroeken gedragen, maar op een gegeven moment alleen nog met die ene Ankara-onderbroek. Het vergt wat kunst- en waswerk, maar dan heb je ook wat. Elke zaterdag de geluksonderbroek.

Op zo’n zaterdag kan ik in twee toestanden uit bed stappen: de verwarde of de humeurige. In het eerste geval weet ik niet welke dag het is, waarom mijn wekker gaat en wat ik eigenlijk moet doen. In het tweede geval ben ik gewoon nijdig omdat ik  deze hobby op zaterdagochtend uitoefen. In beide gevallen komt het voor dat ik de avond ervoor zo verstandig ben geweest om alvast een stapeltje sportspullen klaar te leggen, de geluksonderbroek bovenop. Dit werkt richtinggevend: ik weet weer wat ik moet doen en ik weet ook al wat ik aan moet trekken. Vervolgens word ik alleen maar bevestigd in mijn keuze: wat een geluksonderbroek! Hij blijft keurig op zijn plek onder de joggingbroek, op de fiets en uiteindelijk in de kleedkamer. De onderbroek wordt steevast bejubeld en bewierookt door mijn teamgenoten en ik kijk voorzichtig trots met mijn gekreukte hoofd. De wedstrijd gaat zo beginnen en we worden een beetje zenuwachtig. Maar ik heb mijn geluksonderbroek aan en meer kan ik niet doen.

De onderbroek is niet zo fraai. Vaalgrijs – ooit zwart,  er springen elastiekjes uit en er zitten gaatjes in. Ik zou het bijna aandoenlijk willen noemen. Aandoenlijke, lieve geluksonderbroek. Dankjewel voor het bepalen van de goede richting op zaterdagochtend: die van het voetbalveld!






Loading